Νοσοκομείο Χιρς (Ιδρ. 1908), Μαρία Παρδάλα

Στο πλαίσιο του μαθήματος Π3002 (Η διδασκαλία του Ολοκαυτώματος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση), την Τετάρτη 21/10 επισκεφθήκαμε το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, όπου μας έγινε ξενάγηση στον εβραϊκό κόσμο, στην ιστορία και τον πολιτισμό τους στη Θεσσαλονίκη μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στον εκθεσιακό χώρο του πρώτου ορόφου μπορεί να παρατηρήσει κανείς τα ιατρικά και κοινωφελή ιδρύματα της Εβραϊκής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης ως ένα σύστημα αλληλοβοήθειας που όμοιό του δεν θα συναντήσουμε σε καμιά άλλη Κοινότητα της διασποράς. Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα η ποικιλότητα των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων με σκοπό την εξυπηρέτηση αναγκών και την παροχή στήριξης και ανιδιοτελούς βοήθειας σε άτομα ταλαιπωρημένα, πληγωμένα και ξεριζωμένα από τον ίδιο τους τον τόπο. Ένα από αυτά αποτελεί το Νοσοκομείο Χιρς. Το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο διαδέχθηκε το Νοσοκομείο Χιρς. Την ανέγερσή του ανέλαβε η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης και ξεκίνησε το 1904 με σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Πιέρο Αριγκόνι, έναν από τους πιο σημαντικούς αρχιτέκτονες που πέρασαν ποτέ από τη Θεσσαλονίκη και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της Βαρόνης Κλάρας ντε Χιρς, συζύγου του Βαρόνου Μωρίς Χιρς, Εβραίου τραπεζίτη στην Αυστρία. Αποτελεί δε, μία από τις μεγάλες ευεργεσίες του στη Θεσσαλονίκη. Το νοσοκομείο εγκαινιάστηκε το 1908 και λειτούργησε έως το 1941. Κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής χρησιμοποιήθηκε για να καλύπτει τις ανάγκες του γερμανικού στρατού. Μετά την απελευθέρωση το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από αγγλικές στρατιωτικές μονάδες και, στη συνέχεια, από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Αποστολή του ήταν αποκλειστικά η εξυπηρέτηση των αναγκών της Ισραηλιτικής Κοινότητας της πόλης και όχι όλων των Ελλήνων.

Ο Βαρόνος Χιρς συγκαταλέγεται στους ευεργέτες της πόλης της Θεσσαλονίκης και της εβραϊκής της κοινότητας, καθώς το φιλανθρωπικό του έργο είναι έντονο και η δράση του αξιοσημείωτη ακόμη και μετά τον θάνατό του το 1896.